αποχλωίζω

  

αποχλωίζω[1]

Περνούν τα χρόνια

Απαράλλαχτα

Η καθημερινότητα

Ακόρεστη ανίκητη

Τα αλέθει όλα

Παγώνει τις ψυχές

Κατατρώει την χαρά

Την καλοσύνη

Χλομιάζουν όλα

Ξεθωριάζουν

Τα όμορφα χρώματα

Της άνοιξης

Οι τρυφεροί πράσινοι  βλαστοί

Γεμάτοι χυμούς

Φλύαροι

Σκληραίνουν γκριζάρουν

Αφυδατώνονται

Ξεροί αυλοί

Άοσμοι άχρωμοι

Βουβοί  

Γαντζώνονται

Με αγωνία με γκρίνια

στην ανεπιθύμητη άδεια ζήση  

Αγκομαχώντας

Ελπίζοντας

Σε ένα ευοίωνο άπιαστο μέλλον

Που ξενοκοιμάται

Χωρίς πρόθεση επιστροφής  

5-3-26

---

[1] χάνω την χλόη, ξεθωριάζω