12/2/18

High Hopes


Again
Έρθες πάλι
Ωσάν αχνό χαμόγελο
Στα ξινισμένα χείλη
Η προσδοκία
Μαλάκωσε την πίκρα
Η αχειροποίητη  άπιστη εικόνα σου
Έφερε
Πικραμένη χαρά
Στην σιωπή της νύχτας
Άραγε τι κάνεις
Are you thinking about me?
Or κολλημένος εις το καναπέ
Are you watching TV?
Are you in PC?
What are you doing?
I miss you
Call me immediately!


11/2/18

Θλιβεροί Compromises


Αυτή η κοινωνία
Δεν αλλάζει
Ούτε καν ανατρέπεται
Αναπαράγεται
Πανομοιότυπα
Οι δρόμοι είναι η σιωπή
Η συνενοχή
Με κέρδος
τα ψίχουλα του θλιβερού status
και η αποπομπή
το ψυχιατρείο
η απομόνωση
συμβιβασμοί ή αποδιοπομπαίος
τι είδους όραση είναι αυτή
γιατί δεν βάζουμε παρωπίδες
γιατί βλέπουμε διαφορετικά
ας γίνουμε χαλκομανίες
ας ενσωματωθούμε
στο βούρκο
των αθλίων μικροαστών
όμοιοι
ας βουλώσουμε
τα αδηφάγα στόματα μας
με τα βρωμερά λύματα
της κοινωνίας μας
με αντάλλαγμα την ηρεμία
την θέση, τα χορτάτα στομάχια  
είμαστε τώρα
για πλάνητα βίον


Lost


Άνθισαν πάλι οι αμυγδαλιές
Χαρούμενες ανέμελες αθώες
Απλώνουν λευκά ροδόχροα άνθη
Διαχέεται λεπτή πλάνα ευωδία
Άφωνο παράπονο
Θαρραλέες στην παγωνιά
Που θα τις κοκαλώσει
Στην δυνατή βροχή
που θα μαστιγώσει
τα ευαίσθητα άνθη
στο άνεμο
που θα τις ξεμαλλιάσει
ανέμελα
οι ταπεινές καλέντουλες
θα στείλουν ιλαρά μηνύματα
ζωής
θάρρους
τα χαμόμηλα ανθίζουν δειλά
και οι δεντρώδεις μηδικές
σιγοκουβεντιάζουν
με τα θορυβώδη μελισσίδια
και εσύ δεν λες να φανείς
χαμένος, σιωπηλός, αμέτοχος
πάντοτε και πάντα

Ενύπνιο


Ονειροβατούσα ψυχή
Πιάστηκε
Από ασθμαίνων
Ψυχοραγόν  φυλλαράκι 
Οργίασε η ελπίς
Άνθισε σαν τρελή αμυγδαλιά
Στον δριμύ Γενάρη
Ανακατεύοντας τεφρές στάχτες
Φτιάχνει ωραίες ιστορίες
Αναζητά παραμυθίες
Να ξαποστάσει
Βυθίστηκε στο χαρωπό όνειρο
Η όμορφη νύχτα
Άπλωσε τα μελανά πέπλα της
Κάλυψε την άσχημη αλήθεια
Λάμπουν τα πεθαμένα
Αστεράκια
Φωτίζουν αχνά
Τις επιθυμητές απραγματοποίητες
Επιθυμίες
Ανάλαφρα ο τρυφερός Μορφέας
Νανουρίζει
Χάθηκες στα απύθμενα
Σκοτάδια του ύπνου και του θανάτου.
  

10/2/18

Mind your business


Δεν χρειάζεται
Να πας στα υψηλά
θεατρικά Έργα
Να προβληματιστείς
Να απαντήσεις  στα αιχμηρά
Διλήμματα
Φροντίζει ο διαβολάκος σύντροφος
Να σου φέρει
Δωρεάν χωρίς να μετακινηθείς
Στο κέντρο
Χωρίς να κάτσεις
πάνω από δύο ώρες
Σε στενό κάθισμα
Αναπνέοντας τις εκπνοές
Ακίνητος αμίλητος
Με κουστούμια εποχής ή μη
Ανεπαίσθητα σιγανά
Στην ρουτίνα της ημέρας
Σαν φύλλο που πέφτει
Στο άψυχο αεράκι
Τίθονται τα αμείλικτα ερωτήματα
Καρφώνονται με επιτυχία στην καρδιά
Like ατυχές υμενόπτερο 
Με την καρφίτσα ακίνητο
Άσωστο
Is, Mind your business
Οφείλεις
Να επέμβεις
Να προστατεύσεις
Να αλλάξεις τον ρουν της ιστορίας
Να αλλάξεις και τι να αλλάξεις
Μακάριοι και πάλι οι αγνοούντες
Τα οφθαλμοφανή
Οι ορώντες χωρίς να ορούν
Ας σκύψουμε πάλι το κεφάλι
Ας προχωρήσουμε
Χωρίς να ξέρουμε το πρέπον
Το σωστό
Ας μείνουν μόνο
Οι άγονοι προβληματισμοί
Move less, speechless,
Κοιτάζοντας από μακριά
Τα τεκταινόμενα  
Αφήνοντας να γιγαντώνονται
τα βδελυρά  Σαράκια
από τις άθλιες
Αρρωστημένες σάπιες
σάρκες  μας

7/2/18

Evil


Πάλι έβαλε ο διαβολάκος
Την ουρά του
Ζαβολιάρης
Ακούραστος Ιντρικαδόρος
Εξυφαίνει με μαεστρία
Τα πονηρά του σχέδια
αθέλητα υποχείρια
ας είναι
θα επιβιώσουμε
άραγε
θα οδηγηθούμε ασυναίσθητα
σιωπηλά
στην αβυσσαλέα madness
απίστευτες συμπτώσεις
έλα ρε διαβολάκο
άσε με ήσυχη
να τελειώσω
αυτόν τον εύκαιρο βίον
τριβόλι
ύπαγε οπίσω μου
σιχαμένε σατανά
ή πρέπει να σε καλοπιάσω
good bye
 

30/1/18

Αμέτοχος κυρίαρχος



















Μου λείπεις
Έρχεσαι πάντα απρόσμενα
Όταν έχω ασφαλίσει
Όλες τις θύρες, τα παράθυρα
Όταν κάθε είδους μονώσεις



Μεθοδικά
Έχουν καλύψει το σώμα μου
Την αλαφροΐσκιωτη  ψυχή
Έρχεσαι  















Σαν πονεμένο σιγανό παράπονο
Ντροπαλό δειλό
Διστακτικός
Αμίλητος
Στέκεις παράμερα και περιμένεις

Μαράζι
Like φέγγος















Επαναλαμβανόμενη διαρκή πορεία
Κυριαρχείς στο ουρανό μου
Εξαφανίζεσαι
Επανέρχεσαι
Φωτίζεις τις σκοτεινές νύχτες
Και όταν τα πυκνά σύννεφα σε καλύπτουν
Παίζεις κρυφτό
Ξεπροβάλλεις πάντα
Αδυσώπητα, αδιάφορα
Αμέτοχος κυρίαρχος


15/1/18

Helix pomatia


Άλλοτε μετά την βροχή
Έβγαιναν οι Helix pomatia
Διέσχιζαν απρόσεκτα αργόσυρτα
Τους υγρούς δρόμους
Ανοίγοντας κοχλιακά βλεννώδη μονοπάτια
Αδιάφοροι ατρόμητοι
Αδιαμαρτύρητα
Κουβαλούσαν το minimal
Σπίτι τους
Καμιά φορά κούρνιαζαν
Στο κοχλία
Αναχωρητές από την θορυβώδη κοινωνία
Σιωπηλοί σε αφάνεια
Σφράγιζαν την είσοδο
Έπεφταν σε γλυκό ύπνο
Ενίοτε τα smash πτώματα
Από ανύποπτους διαβάτες
Από άσπλαχνα τροχοφόρα
Κείτονταν στους σκληρούς δρόμους
Άθαφτα
Έπεφτε η ψιλή βροχή
Ρομαντικές βόλτες
Χωρίς ερωτικά προβλήματα
Ζηλευτή προσαρμογή
Άλλοτε κακαλέας[1]
Άλλοτε θελυκός[2]
Ακούραστες κεραίες
Αυξομειώνονται
Αναζητώντας τροφή
In nowadays only  
Κενά άσπρα κελύφη
Τι απόγιναν οι αστικοί σάλιαγκες;




[1] κακαλέας =ένορχις, αρσενικός

[2] θελυκός =ζώο γένους θηλυκού

13/1/18

Happy fly


Πολύ μακριά από τους οίκους
Των παμφάγων ανθρώπων
Ελεύθερη τριγυρνά
Η εύρωστη ζουμερή fly
Άραγε Musca domestica
Μετανάστης, πρόσφυγας, τουρίστας
Αναζήτησε καταφύγιο
Στο κοντινό παρχάριν[1]
Αναχωρήτρια
Μαύρη με λαμπερά διάφανα φτερά
Αγκαλιάζει τον άσπρο βράχο
Λιάζεται ανέμελη
Αλωνίζει
Ονειροπολεί τρίβει ευχαριστημένη
Τα μπροστινά της πόδια
Χαρούμενη
Χαίρεται
Τον γαλανό ουρανό
Την πλούσια  χλωρίδα
Αφέθηκε ήσυχη
Από τον κατατρεγμό
Των διπόδων mammal
Μεγάλωσε ελεύθερη
Πάνω στον καθαρό αέρα
Στα ψηλά βουνά
Αψηφώντας τα αδηφάγα
Αποδεκτά αγαπητά ουρανοπούλια
Το κατατρεγμένο είδος της
Επιβιώνει στο σκοτεινό άστυ
Αναπνέοντας το δύσοσμο νέφος
Διαλογιζόμενο σε καθαρές ή λερές
Βιτρίνες
Καταδιωκόμενο
Ω ελεύθερη fly
Δώρο της θείας πρόνοιας
Στα αμέριμνα στρουθία
Φαρμακός[2] στην απύθμενη
Ανθρώπινη δυσθυμία μας
 
Περίμενε να σε φωτογραφίσω
Dont fly away





[1] παρχάριν =θερινός βοσκότοπος σε ορεινό μέρος
[2] ο θυσιαζόμενος για καθαρμό της πόλης ή για άλλον λόγο

11/1/18

evil demon

Παραμονεύει ο κακός δαίμονας
Δολοπλοκεί
Εξυφαίνει συμπτώσεις
οδηγεί σε αδιέξοδα
Γεμίζει το μυαλό με αμφιβολίες
Αόρατος άυλος ορμητικός αθόρυβος χείμαρρος
Σε παρασύρει στην επιθυμητή πορεία του
Υποκινεί εξ αποστάσεως
Μεταβάλλεσαι σε ανδρείκελο
Απορεί το ατυχές υποκείμενο
Αμφιβολία και πίκρα
Φουντώνουν σε κάθε μικροσκοπικό κύτταρο
Λυγά σωριάζεται το κορμί
Η ψυχή σε σύγχυση
Κατρακυλά  στην άβυσσο
Σπαρταρά
Ακουμπά την τρέλα
Ύστερα πετά υποκριτικά την ελπίδα
Αναθαρρεύει το ράκος
Σηκώνεται ελπίζει
Νοιώθει την δύναμη να επανέρχεται
Παιχνίδι του σατανικού δαίμονα
Αναταράσσει την ανία του
Παραμονεύει
Ρίχνει πάλι τις μύριες
Τετανισμένες ακίδες του
Να βασανίζει
Να χαρεί
Μοχθηρά σαρκαστικά μειδιάματα

Σε μηδενίζουν