30/12/15

Αθέατη σκιά

Ti είπα για την αγάπη μου
Το όμορφο το Όνειρο μου
Ποτέ δεν θα το αφήσω
Η σάρκα από τη σάρκα μου
Το αίμα του αίματος μου
Γλυκιά πνοή της ύπαρξης
Στολίδι της ζωής μου
Ανάσα της ανάσας μου
Τέλειο δημιούργημα μου
Εγώ σου έδωσα πνοή
Εσύ μου δίνεις κάλος
Μέσα μου ζεις και ανδρώνεσαι
Μέσα σου ζω και υπάρχω
Φως των ματιών μου των κλειστών
Λαχτάρα της ψυχής μου
Όνειρο ζωντανό της μέρας μου
Άνοιξη της καρδιάς μου
τζικάριν [1]
του άμυαλου κορμιού
Δεν θα σε εγκαταλείψω
Παιδί μου και δημιουργέ
Καρπός άτεκνης μήτρας
Παιδί τρελής μητέρας
Αρκεί η στερεότυπη λογική
Εδώ κοντά μου θα σε κρατώ
Αιώνια φυλακισμένο
Ασπίδα η αγάπη μου
Κακό δεν θα περάσει
Σκιά μου θα σαι αθέατη
Τη μέρα και τη νύχτα
Το γαλανό το όνειρο
Ζωή της άθλιας αλήθειας
Αθέατος  μακρινός
Πάντα πληρος
Πάντα απών


άτιμο ομούτιν



 












Άνιση μάχη
Ύπουλη η θλίψη πολεμάει
Με όλους τους τρόπους
Παντοδύναμη
Θέλει να τρυπώσει
Μεσαιωνικές οχυρώσεις
Καταρρέουν
Στα σύγχρονα όπλα
Ταλαίπωρη η λογική
Παραθέτει
Το ισχνό ανάστημα
Κιτρινισμένο φύλλο
Στον σκληρό χειμώνα
Διαλύεται
Ποδοπατείται
Ασυναίσθητα
Τρίζει άοπνη άχρωμη 
η χλωροφύλλη
Βογκά
Σκληρές πατούσες
This year
Το άτιμο  ομούτιν[1]
Will πουρτζουλεφθεί[2] 
Μήδεια απάνθρωπη
Αγαπημένο πυγμαλιωνικό όνειρο

Ακήδευτο
Θα σβήσει  
 



















[1] ομούτιν = ελπίδα, προσδοκία

[2] πουρτζουλεύω = στραγγαλίζω


Το κοκαλάκι



 












Για την αγαπημένη μου Α. 

Ένα ξεχασμένο κοκαλάκι
Γλυκιά ανάμνηση
Αγάπη ανάβλυσε
Για το παιδί που μεγαλώνει
Για τα χρόνια εγκυμονούντα
λόγια αγάπης
αμετάφραστα
άραγε
βρίσκουν τον προορισμό τους
νεανικό κοκαλάκι
κάτι  από αγάπη
στα φθίνοντα μαλλιά
ήρθες από μακριά
στην αγκαλιά μου
χαμόγελο
αμίλητες
μόνο η αγάπη ρέει
κάτι όμορφο
που φέρνει δάκρυα
μικρό δεντρί που μεγαλώνει
φεύγει
καραβάκι αρμενίζει
σε άγνωστα νερά
έλα εδώ
ασφαλές το λιμανάκι
μην πηγαίνεις στα βαθιά
δεν με ακούς
θα ναι η σκέψη μου μαζί σου
να σε ελέγχει σταθερά.

29/12/15

Invisible





Αναζητώντας τον ήλιο
Στα σκιασμένα μονοπάτια
Της Ζαχαρίτσας
Περίπατος
Ξεσκισμένα τα μονοπάτια
χάσκουν τα πέτρινα
σπλάγχνα
παρασύρθηκε το χωμάτινο
make up
ξεγελασμένα άνθισαν
άμυαλες μαργαριτούλες
τα κίτρινα ανθάκια
των μηδικών
χορεύουν
αρχιτεκτόνισσες οι κάμπιες
έφτιαξαν τα ασφαλή καταφύγια
Powerless υπομένουν τα
πευκάκια
χαμόγελα στους σπάνιους
διαβάτες με
τα προσφιλή  κατοικίδια
συνομιλίες των πετεινών του ουρανού
διακόπτονται
παιδικές φωνές
θερμός χαιρετισμός
στο κοριτσάκι με το σκυλάκι
απόστρεψε το πρόσωπο του
βάδισε σοβαρό το δρόμο του
αφοσιωμένο στο παιχνιδιάρικο pet
φάνηκε στην στροφή η συνοδεία
καλησπέρισμα
απτόητες συνέχισαν την κουβέντα
μαμά και μικρό παιδί
το άκρον άωτο της αγένειας
αόρατη
έτσι μαθαίνουν καλούς τρόπους
οι μικροαστικές μαμάδες στα
νεαρά βλαστάρια
θλίψη
για μη αναμενόμενη συμπεριφορά
άραγε το ασυνήθιστο
μοναχικού περιπάτου
στα μη απάτητα όρη
η εμφάνιση
η έλλειψη χρόνου, άγχος
ακολουθώντας την συμβουλή
μην ομιλείτε σε αλόξενους[1]
αναζητώντας τα ποταπά αίτια
της περιφρόνησης
ανόητο ασυμμάζευτο πίκραιμαν[2]
why?
Μέχρι πότε η συμπεριφορά των άλλων
Δικαιολογημένη και μη
Θα επηρεάζει το άστατο θυμικό
Χαλιναγωγήθηκε η ορμή
Για νουθεσία
Δεν υπάρχει καιρός
Για καλησπέρες
Μπουγάδες, σίδερο,
Σφουγγάρισμα, κατσαρόλες,
Πιάτα,
Αγχωμένοι περίπατοι
Σύγχρονος ασυνειδοποίητος
απιστοποίητος σκλάβος
τιλισίμιν[3]
παραμυθία
χαμόγελο στην μικρή ανεμώνα
ψηλά το βλέμμα
στον αχνογάλανο ουρανό
καληνύχτα στο ήλιο που σβήνει


[1] αλόξενος = παντελώς ξένος

[2] πίκραιμαν = πίκρα, μεταφ. λύπη, θλίψη

[3] τιλισίμιν = μαγική δύναμη την οποία έχουν πρόσωπα παραμυθιών

28/12/15

Αχάντινο γεροντοκόριτζον



Ίδιοι δρόμοι
Αλλαγές στο αστικό τοπίο
Ψήλωσαν ανεπιθύμητα
Τα εργατικά σπιτάκια
Κρύβουν τον γελαστό ήλιο
Same  μπαλκόνια
Και τα λουλούδια
Χαρούμενα αφιλοκερδώς  στολίζουν
Την συνωστισμένη μυρμηγκοφωλιά
Στους ίδιους δρόμους
On foot
Περιπλανήσεις
Καθημερινές εργασίες
Απαράλλαχτα όνειρα
Τα μυξωμένα γκρινιάρικα
Πρόσωπα
Τα ματωμένα γόνατα
Μέστωσαν
Make up  
Γένια
Γκομενίζουν
Αραεύουν και αυτά
Τα ταίρια τους
Τα νήπια θα αποκτήσουν
Νήπια
Χεράκια χεράκια
Το δείλι
Στις κούνιες
Που τραμπαλίζονταν
Χορεύουν άλλους χορούς
Ανυψώνω το ασαφές βλέμμα
Ο αγαπημένος ηλικιωμένος κάκτος
Αχάντιν[1]
Ασταθή στέρεα ισορροπία
Like me?
Η γειτονιά
Γερνάω με το τοπίο
Ο χρόνος σμιλεύει
Κακότεχνα το πρόσωπο
Η καρδιά ως παιδίον
Γυρεύει αβασίλευτο βασίλειο
Ένα με τον χώρο
Αθέατο είδωλο
Στα μάτια
Του σταθερού αμετάκλητου
Οικοσυστήματος
Μονότονοι βιολογικοί κύκλοι
Τίποτα δεν έχει αλλάξει
Τίποτα δεν είναι όπως παλιά



[1] αχάντιν =αγκάθι

χασμωδή



Αναζητώντας το νόημα
Του ευτελούς βίου
Ποιος είναι ο σκοπός
Των μυρίων πανομοιότυπων
Αντιτύπων
Ποιος γυρίζει την μανιβέλα
Απόκτηση κάθε είδους
Addiction
Αγκομαχά ο Σίσυφος
Ανηφόρα
Ασήκωτος ο λίθος
Θα φτάσει στην πολυπόθητη κορυφή
Αχρησιμοποίητο θεμέλιο
Εν δυνάμει άγαλμα
Nothing
Μονότονη επανάληψη
Κατρακύλα στους πρόποδες  
Δεν έχει καιρό για το Τάνταλο
Υδάτινο  ανάκλιντρο
Αδιάκοπα
Διατάσεις
Απομακρύνονται
Τα εύχυμα φρούτα
Απλησίαστο το γάργαρο νερό
Χειρονακτική επαναλαμβανόμενη
Εργασία
γουλιμία[1]
φουρφουλακίσμα[2]
διαιώνιση του είδους
κίβδηλες αυταπάτες
αγία οικογένεια
scientific books
literature
κύμβαλα αλαλάζοντα
come back
χασμωδή[3]


[1] γουλιμία =πείνα υπερβολική

[2] φουρφουλακίζω = χοχλακίζω, φλέγομαι από δίψα

[3] χασμωδή = πλήξη, ανία, μετων. άνθρωπος που προξενεί αηδία και αποστροφή

24/12/15

Santa Claus






Περιμένοντας
Ένα σημάδι από τον
Ξενόφερτο
Santa Claus
Γοητευμένοι από ξενικές κουλτούρες
Αργεί
Πέρασαν σαν αστραπή
Τα άδεια έτη
Ξέχασε
Χάθηκε στον λαβύρινθο
Της ζωής
Δεν διαθέτουν καμινάδες
Τα μοναχικά διαμερίσματα
Ευτραφής δεν χωρά
Από τις νοητά φτιαγμένες
Αρκούν τα χριστουγεννιάτικα
Τραγούδια τα κάλαντα
Χορωδίες από παιδικά
Χρόνια ακατανόητα
Αισιόδοξα ελπιδοφόρα
Thanks to you tube
Αναβίωση καλενδικών προσδοκιών
Merry Christmas and
Happy New Year 

  

Όλα καλά



Χαμογελά ο ήλιος
Στοργικός
Απλώνεται ο γητεμός
Των Χριστουγέννων
Κυνηγά την πεισμωμένη θλίψη
Αναβοσβήσουν τα λαμπάκια
Ξεχύνεται ο κόσμος  στην αγορά
Πλούσιος ο άρτος ο επιούσιος
Ένα κομμάτι ψωμί
Ένα ποτήρι κρασί
Λίγες ελαίες
Και η αγάπη κραταιά
Ασπίδα σε όλα τα άσχημα
Που άφησε η Πανδώρα
Να φτερουγίζουν
Υμένες καλύπτουν την
Βασανισμένη όραση
Δεν ορά
Όλα τα αγαθά
Θαμπά αόρατα
Λείπει το φως της άχρηστης
Εμμονικής αγάπης
Ας εν καλά ο ήλος
Κάπου γεννιέται ένα
Λαμπερό φως
Παράδοση στο γέλιο
Στην ελπίδα
Όλα καλά


20/12/15

Δυσθυμία



Γογγύζουσα γραία
Μουρμουρίζουσα
Μεμψιμοιρούσα
Δυσθυμία
Παράπονα
Κατακλύζουν
Τον παραπαίοντα νου
Πικρό χρώμα καλύπτει τη ζήση
Αιχμηρά αγκάθια
Τα ταπεινά
Η γεροντοκορίτσικη  ψυχή
Ζητεί τα εαυτής
Το όμορφο χαμόγελο της αισιοδοξίας
χάνεται
Σερνάμενη σε στείρους βούρκους
Stand up
Άτονα ανήμπορα να στηρίξουν
τα  στούδια
Θρύψαλα η γαλήνη  
Ζοφερό θυμικό
Φευ
Ελεύθερη
στους γαλανούς αιθέρες
Ανάλαφρη σο ραχόπον[1]
Ο εταίριν[2] ήλος
Γουρταρεύβ με[3]
Zesto arxaiko Smile
Με λένε δον Κιχώτη
Και είμαι καλά


[1] ραχόπον = μικρό βουνό
[2] εταίριν =φίλος
[3] γουρταρεύω = ελευθερώνω, απαλλάσσω

17/12/15

the Eden garden



Νέκρα
Την σιωπή ενοχλεί
Παλιού τύπου ωρολόγιον
Σώπασε έξαφνα και αυτό
Απαλός αχός από τον
Κουρασμένο HY
Σκοτεινό το βαριοστολισμένο
Μεστό χριστουγεννιάτικο έλατο
Το πουλιά χουχουλιάζουν
Παρακοιμήθηκαν
Ντύθηκε η αυγή στα γκρίζα
Ψυχρός αέρας
Ασελγής
Παρασύρει τα ελαφριά
Ενδύματα της
Έρχεται η μέρα
Με τις ανειλημμένες υποχρεώσεις της
Ασήκωτες ασήμαντες
Κακοπόρευτη [1]
Αναζητώντας
Το σωστό το δίκαιο
Το καλόν και αγαθόν
Γονατίζοντας στις ανεπιθύμητες
Αναγκαιότητες
Παλεύοντας με την αδυσώπητη
Αιθάλη
Συμβιβασμοί
Προσαρμογές στο περιβάλλον
Στείροι προβληματισμοί
Αχάρετος[2] ανοήτως
Ανώφελοι γογγυσμοί
Wheres  the Eden garden?



[1] κακοπόρευτος =ο δύσκολα πορευμένος στη ζωή

[2] αχάρετος = εκείνος που δεν χαίρεται τη ζωή

15/12/15

Memorial





Λογιστική σκέψη
Πόσα άθροισμα
Υπερίσχυσε η γενναιοδωρία
Ακόμα ένα φθηνό πακέτο
Στιγμιαίες χαρές
Σταγόνα στον ωκεανό
Της θλίψης
Ανυπόδητος
Ένα τσιγάρο διαρκώς στα χείλη
Καφές, Ντους
Οι σκέψεις μολύβι ανομολόγητες  
Λίγο άρωμα
Ψευδαίσθηση της άλλης ζωής
Φευγαλέα όαση
Διαλογικοί ανερμήνευτοι μονόλογοι
Επικοινωνία ασταθής
Χαμένη πάλι
Στην άβυσσο της ακανόητης
Σκέψης
Άγνωστη αδιαπέραστη
Λίγες σκόρπιες κουβέντες
Θα με κεράσεις ένα καφέ
Να με σκέφτεσαι
Είμαι η πιο φτωχή
Χαρούμενα φιλιά
Καφές τσιγάρο
Θεία δώρα
Φωτίτσα χαράς,
Αστραπή ανταποδοτικής  αγάπης
Συνάντηση αποκλεισμένων ψυχών
Γυρισμός στο κλειστό αδιαπέραστο
Μοναχικό σύμπαν
Θα υπάρξω την επόμενη φορά
Φέρουσα πολυπόθητα φθηνά δώρα
Δεν φάνηκε
Παίζοντας χαρτιά
Περιμένει το πακέτο
Saving
θα κεραστεί καφές
Δεν φάνηκε
Τι κάνει η κα Γιώτα
Πέθανε την περασμένη εβδομάδα
Έσβησε Χάθηκε
Ανεπαισθήτως
Χωρίς δάκρυ maybe ανακούφιση
Συνεχίζει αμείλικτη η ζωή
Συμπληρώθηκε το κενό
Σέρνοντας το αβάστακτο ζοφερό
φορτίο της ύπαρξης
ένα πακέτο τσιγάρα παρακαταθήκη
ένα πακέτο φθηνά πικρά τσιγάρα
εις μνήμη
αναζητώντας την διαφορά
υπήρξε άραγε 


13/12/15

άψιμον




Όμορφα καίγονταν
τα κλαδιά
πορτοκαλιές  φλογίτσες
σε τρελό χορό
αφήνονταν στο χάδι του ανέμου
πάσχιζαν να φτάσουν
τον γαλανό ουρανό
φοβερές ατρόμητες
για λίγο
ξεψύχαγαν ανήμπορες
ο ήχος της φωτιάς
τα πράσινα φύλλα
αφέθηκαν transform
πορφυρά άυλα
απλησίαστα πύρωμαν
μαύρα κούτσουρα
γκρίζες στάχτες
στους πέντε ανέμους
φωτιά στην πίκρα
στην ερημίαν
στην απόγνωση
να καούν  όπως καίγονται
τα αθώα κλαδιά
να σκορπιστούν στάχτη
αμάζευτη στους γαλανούς
αιθέρες
η φωτιά της αγάπης
ας ζεσταίνει τις κρύες
χειμωνιάτικες μέρες
τα όμορφα χρώματα
ας τρεμοπαίζουν
ας κατακτήσουν
τη θολή ματιά
ας χορέψουν
τα κουρασμένα κορμιά
like άψιμον[1]



[1] άψιμον = φωτιά

12/12/15

παραμέθυγμαν



Άραγε νοιώθει
Την ίδια ερημίαν
Αζέστατη[1] η ανάσα
Ο νους ακυβέρνητος
Άλογος τριγυρνά
Γλυκό κρασί
Η άπιστη οπτασία
Σκορπά ευφροσύνη
Ιλαρή μέθη
Εξ αποστάσεως
Ελκτική δύναμη
Νέφος χαράς
Δυνατό νάμα
παραμέθυγμαν[2]
Χτυπά η θλίψη
Η ματαίωση
Στον ακρογωνιαίο λίθο
Της ύπαρξης
Εσχατιάν του πόνου  
Ακάματο εκκρεμές
Αν δεν υπήρχε η θλίψη
Θα έπρεπε να την εφεύρουμε
Κινούμενη άμμος
Ανεπαίσθητα βυθίζεσαι
Ήσυχα χάνεσαι
Παράδοση αμαχητί



[1] αζέστατος = ψυχρός, κρύος

[2] παραμέθυγμαν = υπερβολική μέθη


8/12/15

Χαρμόλυπον εγνέφισμαν



 












Χαρμόλυπον εγνέφισμαν[1]

Ονειρεύτηκε αυτό
Που συνέχεια ονειρεύεται
Στα daydreams
Απαλά την αγκάλιασε
Χάθηκε μέσα
Στην ποθητή αγκάλη
Speechless, motionless,
Θαμπωμένη,
Άμοιρη Σεμέλη
Χάνεται
Έχει αυτό που επιθυμεί
Αυτό που φοβάται
Αυτό που θα την αφανίσει
Γλυκύτατος φονικός πόνος
Δειλία
Insecure
μουθούρισμαν[2]
βαριά η μαύρη νύχτα
αγκαλιάζει η  νεγκασμονή[3]  
το πικραμένο σώμα
παγωνιά
άηχη νεκρή
η άμοιρη πλάση  



[1] εγνέφισμαν = ξύπνημα

[2] μουθούρισμαν = ξυπνώ μουγκρίζοντας

[3] νεγκασμονή =κούραση

6/12/15

Εισβολή



 ΠΡΟΣ ΙΩ
Ανέντροπα  εισβάλλουν
Musca domestica
Στην κοινότυπη οικία
Χριστουγεννάς[1]
Τριγυρίζουν αδιάφορες
Like summer
Καραδοκούν
Στο ηλιόλουστο μπαλκόνι
Αθόρυβες
Συνεμπαίνουν[2]
Σαλαχανεύουν[3]
Βουβές εκκλήσεις
Να αποχωρήσουν
Αφήνονται
Να σκεφτούν
Να αποφασίσουν
Οικειοθελώς
Να αποχωρήσουν
Ανοίγονται κλείνονται
Οι θύρες εξόδου
Φώτα αναβοσβήνουν
Ανεξέλεγκτες
Αμετάπειστες
Παραμένουν εκτός
Τελειώνουν οι ειρηνικές
Παρεμβάσεις
Fed up
κηρύσσεται αιματηρός πόλεμος
μετατρέπονται
οι ειρηνόφιλοι
σε serial killers
κείτονται τα κουφάρια
των αθώων insects
δεν ανήκουν σε προστατευόμενο
είδος
τυχαία θεληματικά
περιπλάνηση
αναζήτηση τροφής
καταφύγιο
λάθος τόπος
επιλέχθη 
αφιλόξενος ξενιστής
κατ΄ όνομα ζωόφιλοι
ειρηνόφιλοι 
βιαιότητες 
ικανοποίηση από την Πύρρεια Νίκη
προβληματισμοί
κροκοδείλια  tristesse
αλλομίαν happy φτεράκισμα[4]
διασαλεύει την μικροαστική ανία


[1] Χριστουγεννάς = Δεκέμβριος

[2] συνεμπαίνω = εισέρχομαι εντός κάποιου και καταλαμβάνω αυτόν, ερεθίζω, ενοχλώ, συνερίζομαι

[3] σαλαχανεύω =περιφέρομαι άεργος, αλητεύω

[4] φτεράκισμα = φτερουγίζω, πετώ

5/12/15

ελπίδες



Τραγούδια, φωνές,
Στήθηκε το πολυετές έλατο
Σημαδεμένο από το χρόνο
Χαλάρωσαν τα κλαδιά
Συρρικνώθηκαν τα φυλλαράκια
Έχασαν το ζωηρό χρώμα
Γέρνει κάπως η κορυφή
Στολίστηκε με κάθε είδους στολίδια
Πλουμιστά αταίριαστα
Αρμονικά συμβιώνουν
Παλιά νέα
Μικρά μεγάλα
Όλα τα χρώματα
Όλα τα είδη
Γελούν
Στο χρόνο
Καμαρωτό φορτωμένο
Χριστουγεννιάτικες ελπίδες
Αντέχει στο χρόνο
Το γιορτινό ένδυμα καλύπτει
Την ανεπιθύμητη φθορά
Αφαίρεση
Ο νους τρέχει
Απρόσιτα όνειρα
Είσαι εδώ
Δύο στολίδια για σένα
Ανεπαίσθητο χαμόγελο
Συντροφία
Τα χέρια αγγίζονται φευγαλέα
Ευφροσύνη
Γαλήνη
Λάμπουν οι χρωματιστές φωτίτσες
Σκορπούν ζεστό φως
Χάνεσαι στο σκληρό σκοτάδι
 

29/11/15

θνήσκων δούλος



Παλεύει σθεναρά ο
Πείσμων γερο Χειμώνας
Διπολικά τα σύννεφα
Αδιάκοπα συνεδριάζουν
λύεται η συνεδρίαση
απόφαση δεν παίρνουν
Γελάει ο ηλιάκος
Ζεσταίνει τις μαραγγουλιασμένες [1]ψυχές
Αναθάρρεμα
Για λίγο
Η φύση έξω σε καλεί
Στην θαλπωρή της μέρας
Ανάκατα
Χειμός[2] και πρωτάνοιξη
Γελούν παίζουν
Αμπάριζα
Ατελείωτες chores
Δύσθυμες ποζάρουν
Γελώ στα αλανιάρικα σύννεφα
Στον ήλιο που δεν βλέπω
Ακούω την ανάσα του
χαμνογελώ[3] στον άπιστο
που όλα του τα συγχωρώ
και πάντα τον περιμένω
να μου ζεστάνει την καρδιά
τον θνήσκων δούλο
να λαρώσει[4]  


[1] μαραγγουλάσιμον = λυπηρή έκφραση του προσώπου, σωματική χαύνωση

[2] χειμός =χειμώνας

[3] χαμνογελώ = χαμογελώ, υπομειδιώ

[4] λαρώνω = θεραπεύω, ιατρεύω, αναρρώνω