ασφαλής ο μικρός απολωλός
λευκός αμνός
στους ώμους του καλού ποιμένα
έμεινε το άμοιρο υπάκουο κοπάδι
βορά των αιμοβόρων θεριών
ακέφαλο, μόνο, αβοήθητο
περιπλανάται άσκοπα
τα υπάκουα ποίμνια
ακολούθησαν τους κανόνες του Κυρίου
καταλείπει αυτά ἐν τῇ ἐρήμῳ
χωρίς δεύτερη σκέψη
άφησε ο μικρός αμνός
την σιγουριά
έτρεξε προς την ελευθερία
χάθηκε

σφικτά
κάθε κίνηση πόνος
τα τριβόλια τρυπούν
το τρυφερό σαρκίο
ο ποιμήν ο καλός τίθητι υπέρ του αμνού
κουρτάρευει[2]
το άσωτο βρέφος
στοργικοί ώμοι
καταφύγιο
βελάζουν απεγνωσμένα
ερίφια χορεύουν
αδιάβατες κορυφές
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου