ίσως εκεί να μένει
ποιος νοιάζεται πια
αναδύθηκε η εικόνα του
θολή και αδιάφορη
αναρωτήθηκε
που πήγαν εκείνα
τα ζωντανά δυνατά
συναισθήματα
τα κούφια ωραία όνειρα
οι όμορφες πινελιές
που ζωγράφιζε ακούραστα
τα λαμπερά χρώματα
ο παράδεισος
που ο αγαθός νους
μεγάλος δημιουργός
έφτιαχνε
από το τίποτα
ο φτωχός Λάζαρος
ευτυχής από τα ψιχία
που αθέλητα έπεφταν από
το τραπέζι
ματαιωμένος
ανέλπις
νήστις ανέστιος πένης
εγκαταλειφθείς και από τους αγγέλους
άλλαξε
όλα έσβησαν σιγά σιγά
ανεπαίσθητα
φωτιά που τραγουδούσε
αυτάρκης
χωρίς εφοδιασμό
αιμορραγούσα
απέμεινε σαχτάρια
κάρβουνα εύθρυπτα
μαυρίζουν τον αέρα
απάθεια
λήθη απλώνονται
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου