Το σώμα μου φρεσκοψημένο
ψωμί,
Σταρένιο,
Σκαμμένο το χώμα με τα
χέρια,
Με ευγνωμοσύνη δέχτηκε τις
πρώτες βροχές
Του φθινοπώρου,
Βαθιά μέσα βλάστησε το
σπέρμα,
Τα τρυφερά στάχυα
Λικνίστηκαν στο απαλό
Ζέφυρο,
Πράσινο της ελπίδας,
Μουρμούρισαν τραγούδια
χαράς
Ανοίχθηκαν διάπλατα στο
ήλιο,
Έκλεψαν το χρώμα του
Μέστωσαν,
Σεμνά κοίταξαν τη καρπερή
γη
Αποχαιρέτησαν
Συνθλίφτηκαν ,
Μεταμορφώθηκαν σε άσπρη
σκόνη,
Τρυφερά χέρια το χάδεψαν,
Ένα έγινε με το νερό,
Με δύναμη και συμπόνια
Πήρε σχήμα,
Σκλήρυνε με την φωτιά,
Η μυρωδιά απλώθηκε,
Τυραννία για τον
πεινασμένο,
Ευωδία, ζεστασιά και πριν
γευτείς,
Το στόμα πλημμυρίζει από
χυμούς,
Ζεστό ψωμί, ευλογία,
Ζυμωμένο με ιδρώτα από το
κορμί σου,
Αφέθηκε λησμονήθηκε,
Νερό, ευωδιές
εγκαταλείπουν,
Λωτ Άσπλαχνοι ,
πόλη που σβήνει
πυρπολείται
δάκρυ δροσιάς
δεν καταναλώθηκε
αθώοι λατρευτοί τύραννοι
Ἀθῷός εἰμι
ἀπὸ τοῦ
αἵματος τούτου· ὑμεῖς
ὄψεσθε...".
Νίπτω τα χείρας μου
Και αποχωρούνε.
2-13
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου